Operatie - Protocol - Programma

 Lacan, in zijn lezing over Cybernetics en Psychoanalyse (opgenomen in Seminar 2:)

We are very well aware that this machine doesn't think. We made the machine, and it thinks what it has been told to think; it obvious that we don't think either when we are performing an operation. We follow the very same procedures as the machine." (304).

Als we een 'operatie' of een 'protocol' uitvoeren, dan denken we niet. We voeren een programma uit, we volgen procedures. 

[Toch hoor ik hier ook echo's van Arendt's Eichmann-boek]


Uit dezelfde lezing: 'the issue is to know whether the symbolic exists as such, or whether the symbolic or simply the fantasy of the second degree of imaginary coaptations.'

Het symbolische 'bestaat' natuurlijk niet echt. D.w.z. de regels van het schaakspel bestaan slechts virtueel. Ze hebben geen materialiteit. (Ze zijn er niet 'ontisch' (als ik Heidegger hier tenminste goed gebruik). 

Lacan stelt dus dat het 'symbolische' alleen 'bestaat' via 'imaginary coaptations. M.a.w. de symbolische systemen en algoritmes die ons aansturen 'bestaan' alleen via de imaginaire manier waarop we ze misvatten, als we er een gezicht op plakken.


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Fight Club + Ranting

  Fight Club  is natuurlijk eigenlijk de missing link tussen Mr Robot, V en the Matrix . Het introduceert expliciet een link tussen paranoia en kapitalismekritiek. Ook centraal in alle films is het motief van de rant : het moment waarop Eliot, Morpheus, Mr Robot of Tyler beging met een rant waarop hij foetert op de hedendaagse samenleving, het kapitalisme. De 'rant' is natuurlijk enerzijds van alle tijdperken. Anderzijds lijkt het het vertoog  - of het met affect doordrenkte genre of discourse - dat past bij de digitale wereld. Het is typerend voor de blog, maar ook voor de youtube video. Het is de langere versie van de shitstorm, het trollen, tweeten.  Typerend voor een 'rant' is dat iemand doordraait op zijn eigen woorden . Het is positieve feedback: het opgeroepen affect van de woorden die je uitspreekt, steekt de spreker aan, die vervolgens nog geagiteerder wordt. Het is kortsluiting. Vervelend om aan te zien om dat het niet meer communiceert naar de binnenwerel...
Meer lezen

Philip K. Dick & Lacan

Een studente in mijn Lacan seminar schreef een kleine blogpost die twee schitterende citaten naast elkaar zet, van Lacan en van Philip K. Dick. Lacan:   “We are very well aware that this machine doesn't think. We made the machine, and it thinks what it has been told to think. But if the machine doesn't think, it is obvious that we don't think either when we are performing an operation. We follow the very same procedures as the machine.”  (Psychoanalysis and cybernetics, or on the nature of language (304) Dick zegt in een toespraak uit 1972, met als titel ‘The Android and the Human’:   “ Our environment — and I mean our man-made world of machines, artificial constructs, computers, electronic systems, interlinking homeostatic components — all of this is in fact beginning more and more to possess what the earnest psychologists fear the primitive sees in his environment: animation. In a very real sense our environment is becoming alive, or at least quasi-alive, and in ways sp...
Meer lezen

Cybernetic Revolutionaries

Afbeelding
  Hier  een leuk stuk in de New Yorker over de Chileense interesse in Cybernetica (onder Allende), een (bijna) vergeten onderdeel van de geschiedenis dat onder de aandacht is gebracht na de publicatie van dit boek: Ook de tweede aflevering van Adam Curtis' voortreffelijke serie All Watched over by Machines of Loving Grace  laat zien hoe het cybernetische principe van zelforganisatie in de jaren zestig vooral een inspiratiebron was van nieuw links. De groepen hippies die de stad uit trokken en zich in de stad vestigden om in een commune te gaan wonen zonder leiders en regels waren geïnspireerd door de cybernetica.  Maar tegelijkertijd - zo lijkt de aflevering aan te tonen - zijn het precies in deze face-to-face ontmoetingen dat er iets mis gaat. Op het moment dat twee 'knooppunten' elkaar in de ogen kijken gebeurt er iets anders, het imaginaire  gaat zich ermee bemoeien, en naast empathie en sympathie steken jaloezie, geldingsdrang en competitie de kop op.  ...
Meer lezen