Fight Club + Ranting

 Fight Club is natuurlijk eigenlijk de missing link tussen Mr Robot, V en the Matrix. Het introduceert expliciet een link tussen paranoia en kapitalismekritiek. Ook centraal in alle films is het motief van de rant: het moment waarop Eliot, Morpheus, Mr Robot of Tyler beging met een rant waarop hij foetert op de hedendaagse samenleving, het kapitalisme.

De 'rant' is natuurlijk enerzijds van alle tijdperken. Anderzijds lijkt het het vertoog  - of het met affect doordrenkte genre of discourse - dat past bij de digitale wereld. Het is typerend voor de blog, maar ook voor de youtube video. Het is de langere versie van de shitstorm, het trollen, tweeten. 

Typerend voor een 'rant' is dat iemand doordraait op zijn eigen woorden. Het is positieve feedback: het opgeroepen affect van de woorden die je uitspreekt, steekt de spreker aan, die vervolgens nog geagiteerder wordt. Het is kortsluiting. Vervelend om aan te zien om dat het niet meer communiceert naar de binnenwereld. 

(En de explosiviteit van 'positieve feedback' is ook typerend voor de  internet shitstorm.)

Voor de spreker (maar ook voor de toehoorder) lijkt een rant van buiten de spreker te komen. Iemand wordt bezeten van de woorden die hij uitspreekt.

Typerend voor de rants in bovengenoemde films is dat de rant steeds afgedraaid wordt door een dubbelganger, of iemand die zegt te verwoorden wat de ander 'diep van binnen' altijd al dacht. 



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Philip K. Dick & Lacan

Een studente in mijn Lacan seminar schreef een kleine blogpost die twee schitterende citaten naast elkaar zet, van Lacan en van Philip K. Dick. Lacan:   “We are very well aware that this machine doesn't think. We made the machine, and it thinks what it has been told to think. But if the machine doesn't think, it is obvious that we don't think either when we are performing an operation. We follow the very same procedures as the machine.”  (Psychoanalysis and cybernetics, or on the nature of language (304) Dick zegt in een toespraak uit 1972, met als titel ‘The Android and the Human’:   “ Our environment — and I mean our man-made world of machines, artificial constructs, computers, electronic systems, interlinking homeostatic components — all of this is in fact beginning more and more to possess what the earnest psychologists fear the primitive sees in his environment: animation. In a very real sense our environment is becoming alive, or at least quasi-alive, and in ways sp...
Meer lezen